Lage weerstand van connectoren meten: wat vierdraadsmeting, droogcircuitvoorwaarden en offsetcompensatie oplossen

Markeer eerst de weerstand die u wilt meten

De stroom loopt van Force HI via de testopstelling, draad en te meten verbinding naar Force LO. Een tweedraadsmeting meet ook de spanning over dit pad en telt de draad- en verbindingsweerstanden mee. Vierdraadsmeting gebruikt aparte Sense HI- en Sense LO-draden voor de spanning tussen twee punten. De zeer kleine stroom bij de Sense-aansluitingen maakt hun draadspanningsval meestal verwaarloosbaar. Keysight beschrijft stroomtoevoer en spanningsmeting als aparte paden.[1]

De Sense-aansluitpunten zijn bepalend. Aan de buitenste uiteinden van twee draadstukken omvat de meting nog steeds draad, aansluitingen en het gekoppelde contact. Voor dat contact moet de meetgrens overeenkomen met de productspecificatie. Voor het hele aansluitpad behoudt u dat pad en benoemt u het zo, in plaats van het één contactpunt te noemen.

Het schema kan zo worden weergegeven:

1. Force HI→
2. Testopstelling→
3. A↑ Sense HI→
4. Draad / aansluiting / gekoppeld contact→
5. B↑ Sense LO→
6. Testopstelling→
7. Force LO

Het schema toont de grens. Wat tussen A en B ligt, hangt af van de echte meetpunten. Vierdraadsmeting sluit doorgaans de spanningsval van stroomdraden buiten A en B uit. Draadstukken of andere verbindingen binnen A en B verdwijnen niet automatisch uit de meting.

Een productvoorbeeld toont waarom meetpunten niet universeel zijn: TE AMP MONO-SHAPE 108-20065-1 Rev. C3 onderscheidt draad–IDC-sleuf, contact–TAB en de volledige verbinding. Paragraaf 5.1.1 en figuur 2 leggen de IDC-meetpunten en 20 mV / 20 mA vast.[2] Die plaatsen en waarden gelden alleen voor de genoemde onderdelen, niet als standaardgrenzen voor andere connectoren.

Beide partijen hebben daarom dezelfde tekening, hetzelfde pad en dezelfde specificatierevisie nodig. Twee instrumenten met de aanduiding ‘vierdraads’ maken de waarden nog niet vergelijkbaar.

Houd de drie aspecten gescheiden

Vierdraadsverbinding en droogcircuitvoorwaarden betreffen verschillende dimensies. Een vierdraadsinstrument kan in een bepaald bereik een hogere openklemspanning gebruiken. Begrensde bekrachtiging kan nog steeds tweedraads meten. Leg aansluitmethode, bereikstroom, bronspanningsgrens en compensatie apart vast.

Keithley verklaart droogcircuitvoorwaarden: sterkere bekrachtiging kan het oppervlak en de te observeren toestand veranderen. Het document noemt gebruikelijke grenzen van maximaal 20 mV openklemspanning en maximaal 100 mA kortsluitstroom. Meet droogcircuitresultaten vóór andere elektrische tests die het contact kunnen veranderen.[3] Dit is methodische achtergrond. Een productspecificatie kan minder stroom of een eigen testvolgorde eisen; de 20 mA van TE gelden voor een specifiek onderdeel.

Controleer openklem- en stroombegrenzingsvoorwaarden. Een kleine spanningsval over een normale verbinding bewijst geen droogcircuitinstelling. Raadpleeg handleiding en productmethode voor bereikomschakeling, openen en sluiten van het contact. Zijn functies niet bevestigd, onderbreek dan deze vergelijking en laat de betreffende velden als onbevestigd vastgelegd.

Een milliohm verschil bij vierdraadsmeting: controleer de microvolt-offset

De weerstandsspanning is al klein. Dit is een verzonnen berekening zonder fysieke test. Neem 10 mΩ bij een positieve stroom van 10 mA: de spanningsval is 100 μV. Een stabiele extra offset van +10 μV in Sense geeft 110 μV. Direct delen geeft 11 mΩ, dus 1 mΩ boven de aangenomen waarde.

Vierdraadsmeting heeft de offset niet verwijderd. Paragraaf 3.3.2 van Keithleys zevende editie behandelt omkering en compensatie. Voor opheffing moet de offset onder meer voldoende stabiel blijven tijdens het meetpaar.[4] Kan het geschikte systeem positieve en negatieve stroom leveren, houd de Sense-polariteit gelijk en keer de stroom om:

Bij tegengestelde stromen met gelijke grootte:

R = (V+ − V−) / (2I) = (110 − (−90)) μV / 20 mA = 10 mΩ

E = (V+ + V−) / 2 = 10 μV

Behoud de tekens bij aftrekken. Neem niet eerst de absolute waarde van −90 μV en bewaar beide ruwe spanningen, niet alleen de uiteindelijke weerstand. Zijn de werkelijke stroomgroottes ongelijk, gebruik dan de gemeten stromen met teken onder de aannames van lineaire weerstand en stabiele offset:

R = (V+ − V−) / (I+ − I−)

Dit lost twee vergelijkingen V = IR + E op. Het bestand gebruikt deze algemene formule en behandelt ingestelde stroom niet als gemeten stroom. Invoer in μV en mA geeft de weerstand in mΩ.

Twee punten bewijzen de aannames niet. Is de offset eerst 10 μV en bij de omgekeerde meting 14 μV, dan zijn de spanningen +110 en −86 μV. De berekende waarde is 9.8 mΩ. Ruwe waarden, meettijden en herhaalde paren helpen drift herkennen. Verdachte waarden middelen bewijst niet dat de fout verdwenen is.

Zonder stroomomkering controleert u ondersteunde compensatie ‘stroom aan / nulstroom’. BenchVue noemt dit Offset Compensation.[5] Gebruik modus en aansluitingen volgens de handleiding van het huidige model. Een naam in software bewijst geen bruikbaarheid voor een bepaald bereik en onderdeel.

Kies de volgende stap op basis van het meetgedrag

De tabel geeft een onderzoeksvolgorde, geen diagnose van oxidatie, slecht contact of instrumentfout. Noem een oorzaak pas met bijbehorend bewijs.

Begin de monsterbeoordeling met een duidelijke scope

Isoleer het monster van externe voeding, gebruik een passend systeem en volg de actuele productmethode. Deze notitie betreft statische lage weerstand. Gebruik voorgeschreven procedures voor gevoede systemen en gespecialiseerde tests.

1. Definieer de vergelijking. Noteer productnummer, revisie, toestand en A/B-tekening. Benoem het hele pad, de aansluiting of het gekoppelde contact; iedereen gebruikt dezelfde grens.
2. Controleer functies. Haal vierdraadsverbinding en bereikstroom uit de huidige handleiding. Verkrijg ook brongrenzen, compensatie en stabilisatie- of meetinstellingen. Vul ontbrekende informatie eerst aan; displaycijfers vervangen die niet.
3. Plan de testvolgorde. Scheid volgens specificatie beginmetingen, na mechanische of omgevingsbelasting en tests met hogere bekrachtiging. Markeer de echte historie van elke groep. Monsteraantal, grenzen en belastingen komen uit de specificatie; hier is geen universele acceptatiegrens.
4. Controleer eerst de meetketen. Gebruik een bereikgeschikte referentieweerstand met traceerbare waarde en onzekerheid. Leg voorwaarden en resultaat vast. Dit controleert de keten, niet connectoracceptatie. Bewaar vervolgens stromen en spanningen met teken, tijden en tekening van het monster.
5. Scheid herhaalbaarheid en heraansluiting. Observeer ongestoord, sluit daarna volgens plan opnieuw aan. Bewaar afwijkingen bij drift, actieve bronbegrenzing, inconsistente meetpunten of voorwaarden buiten specificatie en onderbreek de betrokken vergelijking. Zoek geen lagere waarde door herhaald koppelen.

De voorbereiding is klaar als een andere ingenieur pad, bekrachtiging, compensatie en historie kan reconstrueren en de berekening uitleggen. Acceptatie volgt dezelfde specificatie en vereiste onzekerheid. Zonder deze stukken blijft de conclusie meetvoorbereiding of methodische beoordeling.

Registratie- en rekenbestanden

De lege CSV bewaart monster, revisie en tekeningsreferentie. Ook methode, bereik en brongrenzen blijven behouden, evenals historie en beide metingen met teken. De demo bevat verzonnen waarden en drift, geen testgegevens of acceptatiemonsters. Het script berekent alleen weerstand en offset van paren, laat ontbrekende waarden leeg en weigert ongeldige polariteit en niet-eindige waarden. Het geeft geen ‘goedgekeurd’.

Voer python kelvin_pair_calc.py demo-readings.csv result.csv uit of reken handmatig. Bevestig voor echte ingevulde gegevens eerst offsetstabiliteit en lineariteit. Het bestand stuurt geen instrument en valideert geen droogcircuit, mechanische toestand of productspecificatie.

Voor nominale stroom en temperatuurstijging leest u Stroomderating van connectoren: van specificaties naar beoordelingsvoorwaarden van apparatuur. Lage weerstand en temperatuurstijging onder belasting zijn verschillend bewijs. Om behuizingsretentie, terminalretentie en contactinterface van elkaar te onderscheiden, leest u Connectorvergrendeling: behuizing, terminals en contactinterface controleren in dezelfde rubriek.

Bronnen en gebruiksvoorwaarden

Bronnen gelezen op 10 oktober 2026. Dit artikel is een door AI ondersteunde beoordeling van technische informatie en meetmethoden. Schema en cijfers zijn verzonnen; er zijn geen fysieke MTTJ-tests uitgevoerd.

• [1] Keysight: How to Measure Resistance Using Four-Wire Measurement. Verklaart beide paden, zonder droogcircuitcapaciteit van een model vast te stellen.
• [2] TE: AMP MONO-SHAPE Product Specification, 108-20065-1 Rev. C3, paragrafen 4 en 5.1.1, figuur 2. Publieke tekst voor groepering, punten en 20 mV / 20 mA. Die criteria gelden niet voor andere producten.
• [3] Keithley / Tektronix: Accurate Low-Resistance Measurements Start with Identifying Sources of Error, Contact Resistance Measurements. Achtergrond van droogcircuit en volgorde.
• [4] Keithley: Low Level Measurements Handbook, zevende editie, 3.3.1–3.3.5. Grenzen van sensing, compensatie, niet-lineariteit en zelfopwarming. Deze leesbare editie is de bron; paginatitels van andere edities zijn geen gecontroleerde revisies.
• [5] Keysight BenchVue: Resistance (4-Wire). Instellingen en betekenis van Offset Compensation; controleer functies in de gebruikte handleiding.

Herhaal betrokken vergelijkingen bij veranderingen van specificatie, handleiding, punten of historie. Controleer na bereikomschakeling ook de bekrachtiging opnieuw in plaats van oude voorwaarden over te nemen.